technology

Wednesday, August 10, 2005

วันแม่


โอ้ ลูกเอ๋ยลูกน้อยกลอยใจแม่ แม่ดูแลปกปักษ์เลี้ยงรักษา เฝ้าเห่กล่อมยอมลำบากตรากตรำมา ยามเจ้าตื่นหรือนิทราก็อาทร พ่อของเจ้าก็เอาใจไม่น้อยกว่า เหน็ดเหนื่อยจากการงานมาอุตส่าห์ป้อน รีบชงนมต้มน้ำซ้ำอดนอน ยามเจ้าร้องออดอ้อนไม่ดุดัน ลูกป่วยไข้ใจพ่อแม่แทบจะขาด ภาวนาให้แคล้วคลาดจากภัยนั้น อยากรับทุกข์ของลูกมาผูกพัน อยากกีดกั้นภัยทุกอย่างให้ห่างไกล เมื่อเติบโตให้เจ้าเข้าใจซึ้ง เราสองคนผู้ซึ่งอยู่ชิดใกล้ ถึงดุด่าว่าตีใช่อะไร ก็เพราะหวังปลูกฝังให้เจ้าได้ดี ลูกอย่าเคืองอย่าโกรธโทษผิดๆ จงพินิจด้วยปัญญาอย่าหลีกหนี ที่พ่อแม่รักเจ้าเท่าชีวี เลี้ยงลูกมาจนบัดนี้เพื่ออะไร มิหวังให้ตัวเจ้าทุกข์ยากเข็ญ หวังให้เจ้าเปี่ยมเต็มทุกสมัย คุณธรรมนำรอดตลอดไป เพราะความดีจะคุ้มภัยตลอดกาล พ่อแม่ส่งเงินทองให้ลูกใช้ จงตั้งใจพากเพียรเรียนหนังสือ หาวิชาความรู้เป็นคู่มือ เพื่อยึดถือเอาไว้ใช้เลี้ยงกาย อันพ่อแม่มีแต่จะแก่เฒ่า จะเลี้ยงเจ้าเรื่อยไปนั้นอย่าหมาย ใช้วิชาช่วยตนไปจนตาย ลูกสบายแม่กับพ่อก็ชื่นใจ
โอ้ พระคุณเหนือเกล้าของลูกเอ๋ย ลูกไม่เคยลืมบุญคุณของแม่นี้ สุดซาบซึ้งถึงค่าความปราณี ที่แม่มีต่อลูกจิตผูกพัน ลูกจะแทนคุณได้อย่างไรหนอ เพื่อให้พอเพียงบุญคุณของแม่นั้น ลูกบวชเรียนเพียรพากมากอนันต์ แต่ดูมันเล็กน้อยด้อยเกินไป อันน้ำนมของแม่นี้มีค่าล้น ลูกสุดค้นสรรหาคำปราศรัย หาคำอื่นหมื่นแสนในแดนใด จะยิ่งใหญ่เกินมารดาหาไม่มี คุณยิ่งใหญ่หาใดเปรียบมาเทียบทัน จะเปรียบด้วยดินฟ้ามหาสมุทร ก็ไกลสุดฟ้าดินเมฆินคั่น จะเอาดินสิ้นพิภพบรรจบกัน มาเสกสรรให้เป็นเช่นปากกา แล้วนำน้ำมหาสมุทรแสนสุดลึก ทำแทนหมึกจดสมุทรจนสุดหา จารึกขานพระคุณของมารดา บนแผ่นฟ้าแทนกระดาษเพียรวาดไป จนหมดสิ้นดินฟ้ามหาสมุทร จะสิ้นสุดคุณมารดาก็หาไม่ อันพระคุณเลิศยิ่งกว่าสิ่งใด ที่แม่ให้ลูกรักประจักษ์เอย
พ่อแม่ใครลูกอยู่ไหนกันเล่า ปล่อยให้ท่านซึมเศร้าเคล้าน้ำตา ต้องซมซานอาศัยบ้านคนชรา คงจะมีปัญหาเห็นแล้วน่าห่วงใย เอ่ยปากถามจึงทราบความมาว่า ลูกหญิงชายเลี้ยงมาทำสาแก่ใจ เมื่อได้ดีไม่มีมาห่วงใย บ้านที่ดินโอนให้กลับไร้ที่พึ่งพา โอ้อกพ่อแม่ยามแก่ยามเฒ่า เมื่อถูกลูกเต้าเขามาต่อว่า คนหัวโบราณว่าท่านต่างๆ นาๆ ติฉินนินทาท่านบอกว่าน้อยใจ ลูกเกิดมาบิดามารดาเลี้ยงดู เมื่อลูกๆ ฟังอยู่คงรู้ว่าใคร ออกนอกบ้านซมซานจากไกล โปรดจงกลับใจรับท่านไปเลี้ยงดู

0 Comments:

Post a Comment

<< Home